Düşündüklerim yaşadıklarımın
Söylediklerim yapabileceklerimin
yarısı…


Bir cam fanusun içine
Hapis olmuşum
Dünya, benim için
Gözlemekten ibaret
Her şey gözlenebilir
Her şey düşünülebilir
Her şey yaşanamaz

Bir mum ışığım var sadece
Sönmesi en kolay olanından
Bu ışığı ben yaktım
Söndürmek herhangi birinin elinde
Birçokları oturdu
Bu masada karşımda
Şimdi bir ben varım
Karşımda mum ışığı…

Akıllarda bir izim sadece
Düşünülmekten uzak
Bir anıyım sadece
Yaşanılanların silik simgesi

Cam fanusun içindekilerin
Yüzleri daima güleç
Yastıkları daima nemli
Güçlü duruşlarının yanı sıra
Gözleri daima kırılgan
Ayırt etmek kolay
Ulaşabilmek zordur.

Uzak düşlerin insanı,
Yalnızlığın tanımından
Uzaklaştır beni…
Fonda hafif bir müzik
Nefesini hissettir.
Belki o zaman yağmur da yağar
Belki o zaman çıkarım
Cam fanusun içinden
Belki o zaman yaşamaya başlarım
Mum ışığı da bize eşlik eder…