2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
2214
Okunma
İstanbul konakları,
Akçadır tahtaları;
Benim yârim kuğudur,
Sapadır bulakları.
Üsküdar’ın Kulesi
Dehşet olur sillesi.
Yâr ne vakit büyüdü,
Çifte vurur zerbesi.
Beyoğlu’ndan bu yan
Tesbih sallar dolanır;
Yerden bitme ham kızan,
Adam olmuş, kabarır.
İstanbul’un kargaları,
Karadır kanatları.
Alam dedim altıma,
Külhan olmuş sıpaları.
Dağıttık çifte, çubuğu;
Sattık savdık çulu, çaputu.
İstanbul he!
Aldın, vermedin huzuru.
Bıyığı balta kesmez çerisi,
Çiğner geçer kârhaneyi.
İslambol he!
Susuz götürür meyhaneyi.
Ben mi geldim sana?
Sen mi vardın bana?
İslambol he!
De get oyana!
İstanbul he! İstanbul!
Gelem alam seni,
Alam satam seni,
İslambol he!
Kime yâr oldun?
Zıbarttın beni.
Kodun yanıma,
Kahpe feleği.
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz