Ne ilk, ne son, ne dün, ne bugün, ne yarın
Yaşanacak bir şey varsa yaşanır
İnsan doğar büyür ve yaşlanır
Her devri tatlısı, acısıyla
İyiliği hastalığı ile yaşar
Vakitler gelir geçer bir bir
Bakır gökyüzü demir dağlar
Şu dünya denen evrende
Kimi gülerken kimisi ağlar
Bulutların hareketlendiğini görüyorum
Kuzeyden güneye hızla gidiyorlar
Sanki yedi şiddetinde depremler oluyor yüreğimde
Arkasından artçı sarsıntılar
Merkez üstü çok derinlerde sol yanımda
Sevinçler ağrılar birbirine karışmış
Araba sirenleri ne kadar çok çalıyor bugün
Sel sele gidiyor
Nisan yağmurları
Nisan ninnileri ruhumu okşuyor
Kırmak istiyorum tüm zincirleri
Yıkmak istiyorum tüm yalan duvarlarını
Çimento tozlarına bulanmışım
Dökmek istiyorum üstümdeki günahları
Gözüm arıyor kulağım dinliyor doğruları
Su şırıltları geliyor derelerden
Ruh çoşkunluğu şelalelerde
Tüm altınlar benim olsa, yine boş
Doğmakla ölmek arasındaki çizgi çokta uzun değil
Nedendir yinede çoğumuzdaki bu Dünyaya meğil