İnsanlara artık güven kalmadı,
Çıkmıyorum canlar evden dışarı,
Umutlar tükendi hayal kalmadı,
Gezmiyorum artık büyük şehirde.



Kuru toprak gibi bak susuz kaldım,
Dostuma güvendim malımdan oldum,
Küstüm eşe dosta kızdım kırıldım,
Korkuyorum canlar gece gündüzde.



Herşeyi severdim dosta koşardım,
Bir muhtaç görürsem hemen coşardım,
Sonunda görün bak bende muhtacım,
Ağlıyorum canlar bakıp albüme.



Tek kuruş kalmadı artık cebimde,
Ne bir ilaç var ne ekmek heybemde,
Ne yapar ne yerim büyük bilmece,
Girmiyor günlerdir bir şey mideme.



Dostun akrabamın bana hıncı ne,
Bir selam sabah yok bunca acı ne,
Sonu kabir ise bunca sancı ne,
Ağlıyorum canlar sessiz hanemde.



Vefasızmış Hatun yollarda koydu,
Evlatlar hayırsız ayırdı yolu,
Söyleyin Erenler hangimiz doğru,
Yanıyorum canlar susuz çeşmede.



İlahi kuraldır her gelen ölür,
Tazecik bedenler gün gelir solur,
En nihayet can bedenden ayrılır,
Kalıyorum canlar sanki kabirde.



Hüdayi Canlarım ben de giderim,
Allah Resul medet yola düşerim,
Çürüyüp bir toprak olur bedenim,
Bakacağım canlar ordan sizlere.

26.03.2019//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN