Gönlümü titretir içli bir bakış,
Kaybolur giderim ona bakarken.
Gönül tezgahında dokunur nakış,
Bir sevda ırmağı kalbe akarken.


Pınarın başında bekleşir kızlar,
Birine yangınım, yüreğim sızlar,
Bir soğukluk var ki; erimez buzlar,
Feryadı figanım arşı yıkarken.


Bahar aylarında şenlenir dağlar,
Buzlar çözülünce dereler çağlar,
Güzeller saçına yazmalar bağlar,
Göçer obaları dağa çıkarken.


Önce kar çiçeği, sonra nergisler,
Göz açar dünyaya, kabarır hisler,
Yayla yollarında çoğalır sesler,
Aşıklar saz çalıp, türkü yakarken.


Kayanın başında keklikler öter,
Çiğdemler açılır, yemlikler biter,
Çadırın önünde dumanlar tüter,
Dağlar lale ile sümbül kokarken.


Çoban sürüsünü dağlara salmış,
Derdini döktüğü kavalı almış,
Nağmeler üfleyip, uzağa dalmış,
Yağmur çiseleyip, şimşek çakarken.


Başındaki yazma çiçek bezeli,
Vicdana gelmiyor yayla güzeli,
Fazla nazlanıp da dökme gazeli,
Beni beğenmeyip, dudak bükerken.





Sabri Koca