Uzayda sonsuzluk
Yerdegezen bir adam, Âdem
Doğasında şiir var, kendi şair olacak
Okurluğunda önce oburluğunda
Yağan yağmur resmeder önce
Ağaçlar büyük fırçalanır
Dolguda yeşillik otlar ayrıntıda çiçek açar
Mevsimlik dört mevsim tonunda
Doğa şiirin teması, Âdem’in tabiatı
Her şeyimiz, bir havamız var
Teneffüs ederiz bir can nefes verir alırız
Devir daim oluruz zaman geçer
Biz yaşlanırız harcanırız bir nesil
Millet geçer insanlığında tarih
Bir karşılaşma bilinmezliğinde vahşi yaşam
Bilinirliğinde yazılacak bir tarih
Her karşılaşma bir şiirdir, tanışmasız
Havadır, ayrışması bir sanatla olacak
Her şey öğrenilecek ve yeniden yoğunlaşacak
Örnek teneffüs edişimiz havayla
Birer canlı organizma olarak ve
İşimiz devir daim olacak bir toplumsal sorun
Hava gibi her yere girip çıkacağız
Kirlenip arınacağız içimiz dışımız bir
Doğada akan su damarlarımızda kan akacak
Düşüncemizin eti edebiyat doğuşu şiirle
Kemiği bir çöp kalemdi araç gereç oldu yapı kazandı
Konforumuz da eşyamız düşüncemizin nesnelliği
Hadi başlayalım