Aşıkların dilinden başkadır sevda sözü,
Baharlar gelip geçer, bir çiçeği görmeden.
Yarinden gayrisini bazen de görmez gözü,
Göçüp gider dünyadan, devranını sürmeden.


Gelip kalbe saplanır kirpikler ok misali,
Yarin kalbi katıdır, değişmez ki hısali;
Dağlar engel çıkarır, geciktirir visali,
Solup gider goncalar sevgi ile dermeden.


Derde duçar olanlar dermanı Hak’tan bekler,
Gözyaşında saklıdır yürekteki dilekler,
Aşıktan uzun yaşar, bazen de kelebekler,
Tat alınmaz dünyadan, bir gönüle girmeden.


Bülbüller nağme söyler aşıkların dilinden,
Bazen zehir içilir güzellerin elinden,
Boyna ilmek atılır yarin bir saç telinden,
Dünyaya göz yumulur, muradına ermeden.


Katı yürekli baba engel koyar araya,
Bazen tamah edilir üç, beş kuruş paraya,
Yar tenezzül eylemez gönüldeki saraya,
Ağırlığınca altın yollarına sermeden.


Cemali aya benzer, bazen gökte yıldıza,
Devamlı kaçar durur, çeker kendini naza,
Yüreği yanan aşık derdini döker saza,
Yare sitemler eder; fazla üzüp, yermeden.


Gönüller bir olur da; samanlık seyran olmaz,
Araya engel girer, seven dengini bulmaz,
Yar çıkarsa gönülde, bir daha yeri dolmaz,
Bazısı da inanmaz, uğrunda can vermeden.




Sabri Koca



hısal: ahlak, huy
visal: sevgiliye kavuşma