Öteki sayfa

Gülleri ellerinde solmuş
Yaprağı rüzgâr
Sevda bahçesi serap yakını uzağı harap
Sahrası sofrası
Kendi dervişi gökyüzünün tüter tozu dumanı
Sızısı bir sızmada ölü

Gün ışığına ulaşmayan karanlık fener
Sıratı kucaklarken boğazda bir intihar
Kuşlar dökülür kucağında ölü
Günlüğü silinmiş hatırası kopuk düşler
Kırık ayna çerçeve kaskı kaportası
Bir bakmakla görülmez defosu
Boş kalenin burcunda bekçi
Kendine kolcu

Varoşların vitrini metropol deposu
Akşamcının sabahı ertesi gün akşamı
Ezgin naraların sesi bir sokak kahvesi
Bayramlık ağızların beynamaz küfürleri
Kahramanlar çıkartır savaşa
Kitap icat eder nebiler indirir
Ruhsatı ruhuna işlenmiş
Dem mi devranın

Ağlatısı saklı bir hazine
Yüze yansımayan çoru çaresizliği
Sevaba veba sürükler peşi sıra
Ay düşer
Güneş yanar
Nehir kurur
Çalgı cengi bir çingen hava
Pembesi alev alev
Kendi yangınına
yelleç

Gül solar
Gün solar

Ahmet Coşkun