![]() Sensizliğe Alıştı YüreğimHiç sahibi olmadı kalbimin Kimi sevdiysem sever göründü Varsın olmasın Sanki bütün yürekler sahipli mi Arkasında var mı sevgisinin . Kimsesiz kalmaya alıştı yüreğim Unut beni sen de Yaşanmadı say hiçbir şeyi Adın dilimden düşmese Gökyüzüne resmini çizsem de . Denize saldığım kağıt sandallar Dalgalar kıyıya sürüklediğinde Yazdığım not eline geçecektir Seni beni bizi yazdım her satırında Bende bıraktığın her iz için Bir serçeyi azat ediyorum yüreğimden . Ömür dediğin çok kısa Güle ağlaya geçiyor zaman Nefesim tükeniyor Yokluğunda günden güne eriyorum Şimdi sensizliğin kol gezdiği yerdeyim Suskunluğun tam ortasındayım . Sensiz bir hiç olduğumu Zemheri gecelerde üşüdüğümde anladım Sana bir nefes kadar yakınım sanıyordum Meğer çok uzaktaymışsın Yıldızlar yol gösterse de Silinmiş izlerin bulamam seni Yine gözlerim boş boş bakacak uzaklara Yaktığın ateş sönecek yüreğimde . Biliyor musun Hüznün başladığı yerde Umutlarda tükenirmiş zamanla Dudaklarım yalancı buselerini özledi Sensiz geçen günler Meğer sonsuzluk demekmiş Ölmeden cehennemi yaşattın bana ... Refik 28 . 01 . 2019 İstanbul |