özledim ama seni değil;
ağlamadan geçen günlerimi,
gülücüklerle süslü ümitlerimi özledim,
her sabah yüzüme gülümseyen güneşi,
bağrımı hiç yakmayan o ateşi özledim...

özledim.çok özledim...
ama seni değil;
oynadığım masum oyunları,
karanlıktan çok korkmayı,
yalnızlığı sevmemeyi,
hekesin yanında gülümsemeyi özledim....
salıncaklarda sallanışımı,
bir çocukla parkta ebelemece oynayışımı,
hayattan zevk alışımı,
kötülüklerden kaçışımı özledim...
yastığa başımı koyunca uyumayı,
güzel ruyalarla sabahlamayı,
sigarasız bir hayat yaşamayı,
ümitsizlikleri gökyüzüne salmayı özledim...
sokaklarda bi çare gezmemeyi,
her baktığım yerde seni görmemeyi,
herşeye en baştan başlayabilmeyi,
insanları çok sevmeyi özledim...
yanaklarımı gözyaşıyla tanıştırmadığım,
kalbimi aşk yolunda savaştırmadığım,
yüreğimde yara barındırmadığım,
mutlu,güzel günleri özledim...
hiç kimseyi takmamış,
hep gururuyla yaşamış,
kula kulluk yapmamış,
o masum kızı özledim...
annesinin sözünden çıkmayan,
hiçbirşey kafaya takmayan,
senin varlığından bi haber yaşayan,
o masum kızı özledim...

şimdi o kız yok,o ümitler,o ışıklar yok...
çık git hayatımdan seni görmeyeyim.
seni tanımadan önce hayatım çok güzeldi benim...!!!