Çok acıyor artık!..
Bu gün al canımı!
Uzatıp parmaklarımı
dokunamıyorsam yüzüne
ve o bir başkasına verdiyse varlığını
Tam vaktidir ölmenin..

Madem ki ona verdin
bir gülüşün
bütün güzelliğini..
Madem ki o’nu beğendirdin bana en çok
Ve madem ki vermedin bana;
Al canımı!..
Vaktidir!..

Büyüttüysem sevdasını
senin verdiğin yürekte
bakmadan suretime,
Yüreği bunca kocaman tutarken
alacaktın aklımı madem..
Hadi al canımı.

Onu sevmeyi içime bunca verip
Onu bir başkasına veren Tanrım;
Hiç mi görmezsin ağladığımı?
Hiç mi acımazsın bu cana?
Onu bahşettiğin kulu çok seviyorsun da
bir ben miydim senin de bakıp sevmediğin?
Sen değil misin bu sureti bana veren?
Sen değil misin ona beni sevdirmeyen?
Al hadi!

İçim titreye titreye ağlarken
insan olduğumu bilmemin
ne önemi olabilir ki?
Ne önemi olabilir
yüzüne dokunursam
kirleteceğimi düşünüp
kıyamamamın?
Canımın ne önemi olabilir
hiç olmayacaksa yanımda?!

Vaktidir ölmenin
ve o’nu hiç bilmeyeceğim
bir hayata doğmanın.
Çirkin olmamın
umursanmayacağı,
Sahip olamadıklarımla yargılanmayacağım
bir hayata doğmanın;
vaktidir artık.

Hadi!..