Bu gece birdenbire hüzün çöktü üstüme
Nedense hikmetine eremedim bir türlü
Oturumu açarak çağırdım sanık beni
Ömrümün hesabını veremedim bir türlü

Çocukluk; köy yerinde geçmiş sefil perişan
Gençlik; yatılı okul almış ikbâle nişan
Niyetle kısmet rakip, yok menzile erişen
Sebebin kararını yeremedim bir türlü

Okulda postaneye bıkmıştım sora sora
Her ayın bitiminde bekle ki gelsin para
Aldırmadan mevsime, sitem etmeden kara
Çizmenin sefasını süremedim bir türlü

Başladı bir maraton ev ile iş arası
Yirmibeş yıla yakın,evlilik de darası
Eller gibi gelince emeklilik sırası
Geçim denen ipe un seremedim bir türlü

Büyüdü iki çocuk yaş erdi olgunluğa
Hastane yıllarında katlandık yılgınlığa
Mermerim göz kırpınca hazanda solgunluğa
Düş atımı hayıra süremedim bir türlü

Kapanmadı ahular canın ahuzârından
Olmadı şikâyetim HAKK’ın bergüzarından
İrdeledim dünümü canım yandı nârından
Yâr kapısı yar oldu giremedim bir türlü

Yalnızlığıma yoldaş, kalem kâğıt arkadaş
Mah teselli ederken yıldızlar oldu sırdaş
Bu gidişle başıma dikecekler KARATAŞ
Gurbetin defterini düremedim bir türlü

Muhakeme biterken doğdu yeni bir seher
Ömür coğrafyasında virane olmuş her yer
ŞİNEL’in kararından inleyince yer gökler
Kalem elimde kaldı kıramadım bir türlü...

DÖNDÜ DEMİR ŞİNEL ŞİİRLERİ ÝÜREĞİN SESİ’NDEN

Umut yaşamın yarısıdır, umudunuz hiç bitmesin iyi akşamlar