Kalbim acıyor..
Hemde öyle bir aciyor ki;
Zaman açtığın yaraya merhem olmuyor
Beyaz güvercin!!!
Umutlarım...
Hayallerim...
Yarınlarım..
Batık bir gemi!!!
Pusulası yok gönlümün
Darmadağın bir haldeyim
Gecelerim;
Yokluğunun gölgesine emanet
Ruhum aciyor işte böyle
Adın değer dudaklarıma
Gecenin hüzne boyandıgi saat!!
Küle döner söz’hecem!!!
Bir sağanak oluşur
Gözlerimin kıyısında
Yokluğuna dökulur hasret yağmuru..
Gecer şimdi; şimdi dedikce
Aşk-ı vuslata döner
Beyaz güvercin....

İnceden inceye sızlar içimdeki sen
Tum Şehir sensizliğine bürünür...
Susarim;
Hasretinin,
Özlem yağmurunda sırılsıklam kalarak
Yol oluşur yüreğimin deresinde
Sana akarim...
sana ağlarım...
Bize ağlarım...
Beyaz güvercin...

Zaman geçer gün biter ömür tükenirde
İçimdeki alev sönmez...
Çırasinda yanar gönlüm gönlünün
Ah bir bilsen!!
Yüreğimin mevsimi Aralık
Bitti dediğimiz günden bu yana
Ne yağmurun durdu gözlerimde
Ne de içimden dökülen
hüzün yaprakların...

Gittiğin kadar sustum işte gecelere

Gittiğin kadar sustum kendime

Gittiğin kadar ağladım işte bize

Beyaz güvercin!!!

İçene düştüğüm aşk mı?
Bu kadar derinden Darbeler
indiren sol yanıma!!!
Yoksa bıraktığın acinin
hatırası mi senden bana
Unutmak kolay...
Unutmalarla yaşamak zor olsada
Sensiz nefessiz
Yaşıyorum beyaz güvercin...
Bilesin!