Çocukluk gençlik derken beller bükülür
Bembeyaz olur kafa, saçlar dökülür.
Kader yolunda hayat, kökler söktürür
Fiğan edersin boşa, her şey son bulur.

Vahâlar yağmur salmaz, gökler küser
Rüzgarlar hırçınlaşır, delice eser
Menekşeler, çiçekler, kokusun keser
Taş topraktan ibaret, her şey son bulur.

Küser çoban yıldızı, ışığın vermez
Çıkar yörünğesinden, güneşde dönmez
Çekilir pınarların, suyu içilmez
Mahkümsum bir kefene, her şey son bulur

Öksüz kalır içinde’ki, emellerim
Turnalar o bülbüller, hep namelerin
Solar güllerim dönmez, ah gidenlerin
Orası ıssız çukur, her şey son bulur.

Ne bu öfke bu şiddet, hırslar bürümüş
Kimi zevkû sefada, almış yürümüş
Kimi düşmüş zillete, yerde sürünmüş
Mal mülk şöhret’te hiçtir, her şey son bulur.

Hazırmısın orası, bilinmez bir ülke?
Gidenler dönmez geri, değişmez ilke
Fayda etmez orada, öfke ne keşke
Kul Ahmed-i hesap var her şey son bulur

Ahmet Ali Canbaz 03/12/2018