Sürgünüm bilinmez yerlere
Kaybolorum karanlığın için de
Gölgem bile görünmez
Böyle yaşamaksa var yaşamak say
Sakın akan göz yaşlarımı silme
Bırak toprağa düşsün
Gidipte gelmeyenler gibi

Sen anlayamasın gecem de
Gündüzüm de olup bitenleri
Gördüğün duyduğun sadece
Sıradan iki kelime
Oda sorarsan söylerim
Sırlarımı saklamışım
Suskuluğumun ardına

Her yıl bir duvar ördüm
Yaz yerine bana kışları
Yaşatanlarla arama
Arama eski beni
Onu ben de bulamıyorum
Belki yaşanıp biten
Çocukluğum da kaldı
Sadece görürüm geçmişin
aynası olan resimler de
yada uyandığım da biten rüyalarım da

Her gidenin ardın da
Bir boşluk oluşur
Zaman o oluşan boşlukla boğoşur
Tamamen unuturmasa da
İlk günün sıcaklığını kaybetirir
Araya mesafe koyar
O yanan ateşi söndürür
Rüzgar da savrulacak
Küle çevirir
Arada aklına mazi[