Sana olan tutkumun izahı mümkün değil,
Hava gibi, su gibi; gözlerine muhtacım.
Büyüklenme ey nefsim; eğil yerlere eğil,
Zemheride üşüdüm, dizlerine muhtacım.


Vuslatı tanımayan, sonu gelmez firaktın,
Bana yıldızlar kadar, belki daha ıraktın,
Evvela ümit verdin, sonra yalnız bıraktın,
Beni teselli eden sözlerine muhtacım.


Günleri harmanladım, aylara karıyorum,
Kokladığın güllerle yaramı sarıyorum,
Geçtiğin sokaklarda bir umut arıyorum,
Sana ulaşmak için izlerine muhtacım.


Ömür kitabı yırtık, sayfaları tozlanmış,
Burda biri ağlamış; nokta, nokta ıslanmış,
Görünüşe aldanma, gönül sanki paslanmış,
Mehtabı kıskandıran yüzlerine muhtacım.


Ayrılıklar olsa da; gönlün hep bende kalsın,
Ne sen kaptır gönlünü, ne de başkası çalsın,
Düştüğüm şu deryada tutunacak tek dalsın,
Kimsenin bilmediği gizlerine muhtacım.



Sabri Koca