Gülüşün ne güzel ey
sevgili
Dünyayı yedi renge boyar ansızın.
Günler süren açlığın çaresizliği
Tok hissetmenin mutluluğuna döner rehavetle.
Sen böyle kocaman
gülünce
Ana rahmindeki bir cenin gibi
Güvende ve rahat olur insanın yüreği.
Kuşlar yuvalarına döner
Uzun ve zahmetli göç yolculuğu biter.
Namümkün şey kalmaz hayatta
İmkanların yolu açılıverir.
Olmayacak duaya amin der insan
Doğrulur da iki rekat namazdan.
12/2007