Sevmem Pazar Günlerini
Çocukluğumdan beri nedense…

Nefesim daralır
Sığdıramam gün ışığı göremeyen
Çıkış kapısı olmayan
Taş duvarlı nemli bir hücreye kapatılmış
Yüreğimi vursam da taşlara ben…

Kanadı kırık beyaz martı boşuna dolanır durur
Kafesin çevresinde gözünde iki damla yaşla…
*
Gitsem çok gerilere
Gezinsem çocukluğumun has bahçesinde
Dalsam yaşadığım o anlara tıpkı bu günmüş gibi…

Cıvıldaşsa da her bahar mevsiminin
Melankolik sabahlarında
Erik ağacının dallarında serçeler

Sobadaki kömürden
Annemin ördüğü atkıdan
Bahçedeki havuçtan
Bir çocuğun şen gülüşünden
Çalıp yapsam da
Yürek ısıtan Kardan Adamı
Salsam da dokunulmamış çocuk hayallerimi
Gök yüzüne herkesten gizli…

İstemem yine de!
Gelmesin ne çocukluğum
Ne Pazar Günleri
Geri!

Paylaş:

8 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (5)

5.0

100% (5)

Pazar günleri.... Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Pazar günleri.... şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Pazar Günleri.... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Mr.Baykal, @mr-baykal

30.10.2018 17:12:21

5 puan verdi

Bir tek sen değilsin bende varım

İsmailoğlu Mustafa YILMAZ, @ismailoglumustafayilmaz

7.10.2018 13:49:57

Yüce yürekten yine çok duygulu bir şiir dile gelmiş…
Kutlarım…
Şiir sev, şiir yaz, şiir oku...
...................................... Saygı ve selamla.

Işık Mehmetali, @isikmehmetali

23.9.2018 19:29:04

5 puan verdi

Alışkanlıktan mıdır tatil olduğu için pazar günlerin hep sevmişimdir eyvallah usta güzeldi şiir
Kalemin susmasın
__________________________Selamlar

DEVRİM DENİZERİ, @devrimdenizeri

23.9.2018 14:32:21

Asla kıramayacağım hatırın için :)) Fotoğraflarımda hep gülümserim her bakan sahi zanneder...
Sevgilerim gönül dolusu.

Hicran Aydın Akçakaya, @hicranaydinakcakaya

23.9.2018 12:38:58

5 puan verdi

Seksenli yılların başı, evimiz sobalı, o vakitler burada şimdiki gibi kömür yakmak yasak değil. Hafta sonları anneme yardım olsun diye sobanın kovasını ben değiştirirdim. Bi cumartesi sabahı sobanın içinden kovayı çıkardım, kül doluydu içi, sıcak olabileceğini düşünemedim, soba altlığına değil de halının üzerine bıraktım, sobanın kapağını kapamak için. Sonrasında kovayı kaldırdığımda bir de ne göreyim kovanın dibi kadar yer erimiş telafisi, tamiri mümkün olmayan bir iz bırakmış halıda.
İşte bazı çocukluk anıları da kovanın halıda bıraktığı iz gibi. Hatırlamak istemiyor insan ama asla unutamıyor.
Neyse hadi gülümseyelim bu gün pazar :)
Sevgiler, selamlar gönül dolusu.