Doğmak
Anlamsız bakar geldiğı yere
Bilincli yada bilincsiz getirene
Bazen ağlar bazen güler
İpotek konmuş geleceğine

Algılamak
Algılar gördüğünü kaydeder
Meleklere bilmem ne der
Kokar cennet gibi teni
Uykusunda göreni mest eder.

Düşünmek
Sevgiyi öğrenir korkusunda
Acıyı, tatlıyı anladığında
Dünyayı çıçek bahçesi sanır
Kelebekler gibi uçtuğunda.

Sevilmek.
Sevildikçe güvenir kendine
Güzel bakar her bir şeye
Övgüyü oda öğrenir
Hızla büyür geleceğine.

Sevmek.
Duygular depreşir
Kuru otlar yeşerir
Yakın olur uzaklar
Sevgiye aşk yerleşir.

Özlemek.
Sevmenin başka adı
Acınında vardır tadı
Gezgin gibi dolaşır
Bitirir sevende aklı.

İstemek.
Çileye göğüs germek
Kendinden ödün vermek
Zaman alır çoğu kez
Zordur onunla geçinmek.

Övülmek.
Mesut bahtiyar olur
Akan sular durur
Ben neymişim havası
Her an ona koşulur.

Dalmak.
Yerin altı yanarken
Üstünde yaşıyorsün
Bunu düşünmeyene
Düşünüp şaşıyorsun.