![]() Adam Gibi Adam Geçti Bu Dünyadan!
Uçuyor,
Yüzüyor; Tırmanıyor. Hızlı yaşıyordu. Durmak yoktu hayatında. Memleketini seviyor; Dolu, dolu yaşıyordu. Hedefi bürokrasiydi; “İbrikçibaşılığı”nı hiç sevmedi. “Bürokrasi ve Tükenmişlik Hastalığı” “Bürokratların Hastalığı.” Derdi. Nasıl zuhur ederdi? El cevap: “İşi yokuşa sürme!” “Bugün git yarın gel!” Davranışından keyif almak Peki, sebebi neydi? Onu da söylemişti: “Kompleks ve Aşağılık Duygusu” Çaresi ve tedavisini de söyledi; “İş yapmak ve Yararlı olmaktan, keyif alıp, Mutlu olmaktan geçiyor.” İşte bu bakış açısıydı Onu farklı kılan Farklımı doğdu bilmem! Ama Farklı yaşadı, Farklı düşündü. Ölümüyle: Farklı olduğunu, Bir kere daha kanıtladı. Yürüdü hakka... Omuzlarda. Herkese nasip olmayacak Bir sevgi seliyle Arkasında: Köylü, kentli; Çoluk, Çocuk. Kısaca: Anadolu. Herkes sevmişti onu. Sesiydi herkesin. Daha ne olsun? Adam gibi adamdı. Dualar, duygular, aynı. Hüzünler aynı. O; İçinden geldiği gibi yaşadı. Nasıl Söylesem Bilmem ki! Ölümünde bile: Bir kere daha gösterdi Farklı olduğunu. Adam gibi hakka yürüdü, Recep YAZICIOĞLU 10 Eylül 2003 Çarşamba Saat: 04.15 |
Ne Mutlu TÜRKÜM diyene…
.................................. Saygı ve Selamlar.