0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
797
Okunma
gün gölgesini gömdü
akşamın taze toprağına
bir ömre bin ayrılık sığar mı hiç
unutulmamış bir gülüşün
bilinmeyen küçük bir köşesinde
ardına takıp götürmüşsün
gibi dağları
yaslanacak hiçbirşey kalmamış
bakışımda
uzadıkça daha çok mavileşiyor hasret
aşkına teyemmüm edip
diriliyorum rüyalardan
bende yokluk sınırı ellerinle başlıyor
sesin mesafelere bölüyor kendini
kokun uzak bir mevsimin teninde
aklımı kırbaçlıyor gülüşün
arttıkça sayısı gövdemde
kendini parçalayan zamanın
aşkın kutup başlarının
pasını siliyorum şiirle
seni sevdikçe güzelleşiyor
gözlerimde
karanlığa itilip duran dünya
31 ağustos 18
ali rıfat arku
istanbul
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.