ne kalır benden geriye
sen olmasan içimde
kundakta şiirler
gecede saçları dağılmış tütsü
gidenlerin ayak homurtuları
kalanlarınsa kök salmış gölgeleri
avucuna oturduğumuz gökyüzü

yarıma dadanmış muhabbetler
eksik susuşlar
bir yanı yıkılmış arayışlar
bozuk zamanın tamiri
en ağır uğraşılar

düşünü yitirmiş cemreler mezarlığı
ellerimdeki kırışıklıkların aradığı
yolun boynuna asılmış
bir ömrü taşımak nihayetinde
sen olmasan içimde
beni küsmüş bir akşamdan alıp
yalnız bir sabaha terkederler
itiraz makamını ağzıma kapatarak

yaşarım yaşamanın sancısına sarılıp
gülüşü sönmüş merhabalara dayanarak
içimde yaprak kıpırdatmayan
rüzgarların boşluğu
düş zamanları çalınan korku ıslığı
tenhaları geçen gemilerin şiirlerde unuttuğu
sen olmasan içimde
gözbebeğimi kundaklar aşk
uyanır yalnızlığı
koynunda zor bela uyuttuğu

sen olmasan içimde
yuva kurar aklıma
yakın uzak tüm kentlerin yorgunluğu
ellerimi bırakır öylece
kim güldürüp mutlu eder
gövdesini bende unutan bir çocuğu

28 ağustos
ali rıfat arku
istanbul