Ya siyahtır ömrün ya beyaz ,
Sen seçersin rengini ,
Sen boyarsın her zerresini...
Beyaz bir kağıttır sana verilen ,
Birde iki renk ;
Siyah ve beyaz...

Beyazına siyahlar damlar ,
Ki bu kaderin mutlak oyunudur sana,
İmtihan edilirsin dibi delik siyah boyayla,
Beyaz bir kağıttır sana verilen ,
Birde iki renk ;
Siyah ve beyaz...


Sen tercih edersin resminin rengini,
Ya siyah lekelere takılır ,büsbütün siyaha boyanırsın,
Ya siyah lekeleri beyazınla apaydınlık yaparsın ,
Fırça senin ellerinde,
Sensin bu kağıdın ressamı ,
Sen yön verirsin her noktasına.
Beyaz bir kağıttır sana verilen,
Birde iki renk ;
Siyah ve beyaz...

Zihnine veya kaderine yükleme sakın suçu,
Bil ki, kaderinde senin fırçanın ucundakiler yatar ,
Özgürce gez resminin içinde ama başka ton arama !
Senin kağıdın ömründür , senin fırçan dualarındır ,
Ya beyazdır ya siyah ömrün,
Ömrün tonu olmaz !
Grisi, mavisi olmaz !
Ömrün ebedisi de olmaz !
Ömür kiralık bir evdir ,
Yerleşirsin , yaşarsın ,
Kendine göre renk katarsın ,
Ama o evi yıkıp yeniden yapamazsın ,
O evin sahibi vardır , o evi senin sanamazsın !
Kendince dizer , sonra kapıyı çeker gidersin ...
Bir kağıttır sana verilen ,
Birde iki renk ;
Siyah ve beyaz...

Çizdiklerine dönüp bakma ,
Bir renk seç sadece , yalnız bir renk,
Titremesin ellerin , savur rengini ömrüne özgürce,
Korkma !
Boyan , bulan o renge ,
O renk sensin ,
Senin ömrün o renk ,
Bir kağıttır sana verilen ,
Birde iki renk ;
Siyah ve beyaz...