31
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1522
Okunma
örülmemiş şiirin duvarları
üstüme üstüme yıkılır
ben ki;
hep önlerinde ağlardım
onlara yüreğimi yazardım
günahlarımı saklardım
her kafam attığında
insafsızca yumuruklardım
savurganlığım
basiretsizliğimin bedeli mi
yoksa en basitinden
’kaderin bir cilvesi mi?’
yine
hangi münasebetsizliğime kızdın ki
ben ki;
taşlarını
kopan akıllardan çaldım
harcını mantıktan yaptım
hani seni
gerçeklerle sıvayacak
budalaca boyayacaktım
yine
vurdum-duymazlığımın menzili
şu pervasız ellerimin adağısın
henüz örmeden
üstüme yıkılırsın
beni öylece
nefessiz bırakırsın
müteekitsin maalesef
şiir tadında yaşamayı
akılla olur sanırsın
ama oysa
bir sevda tadında yaşamanın yolu
inan ama inan ki...!
koca-koskoca
‘‘bir torba patates kadar’’
aptal görünmekten geçer