hangi deniz hangi limanda
düşerler ufkukların ardına
yüklendimi sevdasını sırtına
aşar gider şu çılgın türkler
__

üç mevsim vardı biri kayıp
ummana uzanır hayale dalıp
son defa arkasına bakıp
çeker gider şu çılgın türkler
__

ağzını açsada aç mağralar
Garbi gelecege taşıyanlar
ufkun son kıyısıdır onlar
tutunur azme şu çılgın türkler
__

Öldükçe dirildi,dirildikçe esti,
çaresizlikte bile özgürleşti
Okşuyordu ilâhlarını sanki
benliği coşan şu çılgın türkler
__

belki son kıyıdır dokunduğun
med zamanda kaybolduğun
belkide serhaddidir soluğun
göğüs gerer şu çılgın türkler
__

asil kanında ejderdi canlanan
ürperişle koşturdun an’bean
gemilere el salladın rıhtımdan
Yayılıp serildi şu çılgın Türkler
__

Karanlık serdiğinde yorganını
iç çeksede saklar gözyaşını
gecenin içinde uyutur başını
korkuyu sindirir şu çılgın türkler
__

hangi karada hangi ülkededir
tüm hasreti onun memlekettir
sığınsada rıhtıma gelecektir
dönşünü bekler şu çılgın türkler


188 ağustos 2016