Ben Nuri

Dağıldı gönlüm benden
acı çekmenin dargın çiçeği oldum
uyuttum gözlerimi
mazideki o sevdiğimin saçlarından
sonra birden uyandım
kumrular sesleniyordu karşımdaki komşunun bahçesinden
anlamadım bir türlü, hangi düşte olduğumu?

Ansızın limanlardan inmekti
kıpkızıl bir gelincik tarlasında seninle buluşmak
kaçıncı Ağustos sürgünüyüm senden
sen bilemezsin,
sevinç kahkahalarıyla gökten yağan kelebekleri.

Merhaba Nuri
yalnız senin gezdiğin bu kıyılarda geçmez oldu gemiler
boş ver Nuri,
Attila İlhan’ın dediği gibi ben bir duvarım hiç güneş görmedim
sokaktayım yürüyorum, arkama bakmadan
çocukluğumu düşünüyorum, ellerini öptüğüm,
o Üsküdar’lı kızı düşünüyorum, kız kulesine karşı
her anım leylak kokan bir gülhane parkı
vefasız kuşlar dönmezse de geri
özlemlerim eskimedi
yeniden doğmak, yeniden görmek istiyorum o eski günleri.

Nuri Dağdelen
8/7/2019

Not: Sevgili dostlar, yorum yapmak zorunda değilsiniz
şiiri beğenmek zorunda da değilsiniz
hepinize sonsuz teşekkürler