Kalbimde yerin vardı, şimdi eriyip, bittin.
Gözümde şimşek çaktı, toprak suya kanacak.
Merhamet bekliyorken, ateşe verip gittin.
Beni aşk ateşiyle yakanlar da yanacak.


Ümidimi gasp ettin, bir bahar sabahında.
Boynu bükük oturdum erenler dergahında.
Yer, gök titreyip durdu sevenlerin ahında.
Hayatım zehrolurken, bakanlar da yanacak.


Kaçamak bakışıyla kışımı yaz eyledi.
İlgimi çekmek için biraz da naz eyledi.
Oysa içimde bir ses, beni ikaz eyledi.
Kalbime hançerini çakanlar da yanacak.


Kurduğun o tezgahı önce fark edemedim.
Tuzağa yakalandım, ileri gidemedim.
Yaratana sığındım, kula bir şey demedim.
Prangayı boynuma takanlar da yanacak.


Kimisi fark etmedi, kimisi bakıp durdu.
Bazısı hesap yaptı, bazısı plân kurdu.
Biraz iyilik yapan, sonra yüzüme vurdu.
İyiliği başıma kakanlar da yanacak.


Sabri Koca