2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1563
Okunma
ölümü bir geçe
kendine bir mektup yazdı şair
şehir bir denizin kenarına gelip oturdu
beğenmiş suyun ayaklarını
su usulcacık sokuldu şehrin kollarına
sarmaş dolaş bin yıllarca yaşadı iki sevgili
denizle şehrin kucak dolusu kuşları oldu
şehrin ellerinden denizin ayaklarına dokundu şair
ve yüzlerce şiiri oldu şairin
ölüm gökyüzünden indi sessizce
bir şehre
bir denize
bir şaire baktı
şehir şaire
deniz şiire baktı
zaman hepsinin içinden aktı
ölüm denizin kıyısında kendini parçaladı
su dalgalandı
toprak kımıldadı
şair yutkundu
şiir nasiplendi
her yere dağıldı ölüm
zaman her yerde
sessizce uyuttu ölümü
bir korkudur dolaşır şimdi
hem denizde
hem şehirde
hem şairde
hem şiirde
artık herkeste bir parça ölüm vardı
bilinmeyen ölüm
kim bilir kimde uyanacaktı
04/07/2018
ali rıfat arku
istanbul
5.0
100% (4)
Cevap Yaz