Dün
şu Ormanın Kıralı Aslan vardı ya,
-hani bugün Kuyruğuna Teneke taktığımız Meydanlarda-
Gençliği geldi Aklına,
kükredi;
"- Ne kadarda hızlı geçiyor Dünya!"
dedi.

Onca Yıl, 30 Bin küsür Gündür
yönetirdi Ormanı gümbür-gümbür.
Sayısı kat-be-kat artan İnsan
korkmuyordu artık ondan.
Saygımı kalmamıştı ne?
"Ayartılmış" mıy-mıydılar be!

Oysa ki
Orman Kanunu idi bu,
Aslan biliyordu iyi;
GÜÇLÜ HER ZAMAN YENERDİ ZORU!

Enerji üretip Refaha kavuşacağım diye,
kontrolsuzca büyüdü Kitle.
Sorumsuz ve Hür
kesilip-küçüldü Orman.
Atom gibi gümbür-gümbür
bilinçsizce üredi İnsan!

Sonunda
Atom İnsanın Elinde
oldu Bomba;
Hiroşima, Nagazaki’de patladı.
İnsanlığı hakladı
ve Çernobil’de oldu Zehir!
Çöpü sokacağı Yeri değil,
n’deceğini bilmeden bile
ulaşmak için Hedefe
sorumsuz, kontrolsuz ve Hür
gümbür-gümbür
Doğayı yoketti daha,
Suçu attı Sokağa.
Sığmadılar,
Pislik Caddelere taştı,
öbek-öbek Sorunlar
Meydanlara ulaştı.

Dün
Gençliği gelmişti Aslanın Aklına,
salladı Yelesini kükredi.()
Hiçkimse artık inanmıytordu oına,
hani
"şu Ormanın Kıralı" Aslan vardı ya...
Televizyonda Farelerden Yardım istedi.

() 18 Şubat 2011 de Mısır Cumhurbaşkanı Hüsnü Mubarak’ın Televizyonda yaptığı Son Konuşması. Tüm Şiir; HASRET TÜRKÜSÜ (3) Dizelerinden aynen alınmıştır.