azize’m,
tüm suç,fotografı çekende !
köşesi kırık bir siyah beyaz fotoğrafın yoksa,
sen çok şey kaçırmışsın be dostum...
sahi biz siyah beyaz mı baktık?
ya düşlerimiz ne renkti?
resimler konuşurdu eskiden
her dilden her tondan
ve çoğu kez ağlarken yoldaşımızdı
her resimde birkaç damla göz yaşı vardı
hüznün hatırlatıcısı gibi
kapı gıcırtıları bile renksizdi
kavuşmalara engel sesleri hep griydi
bir tek gök maviydi
ama resimler hep aynıydı
hep olduğu gibi görünür,
göründüğü gibi olurlardı
renksiz olduğuna bakmayın
çok şey anlatırlardı
hele arkasındaki yazılar
benden sana hatıra kalsın diye biterdi
çoğu kez albümlere yapışır kalırdı
anılarımızla birlikte ve sonsuza dek
mutluluğumuz sadece siyah ve beyazdı
sevgilinin resmi olurdu en çok bakılan
ve en çok kırılan
sessiz ama yürekte bir cam kırığı gibi iz bırakan
bir poz veremedik azize’m
dikkat,bir iki üç
gülümse,çekiyorum diyenimiz olmadı
hep yalnız gülümsedik acıya
resimleri yanyana bile koyamadık
çünkü çekinirken ayrı yönlere bakmıştık
tüm suç fotografçıda
çekerken bu tarafa bak demedi
belli ki aşkımızdan haberi yoktu
o,sadece yapmacık gülümsetiyordu
bir iki üç gülümse
ah be fotoğrafçı,alacağın olsun...

23.05.2018