Çocukken,
Avuç içlerimi sarıya boyarsam
Ve kollarımı yeterince uzatırsam
Güneşi tutabileceğimi,
Bir kova suda, bin gemiyi batırabileceğimi,
Derin bir nefes alıp üflersem
Bulutların yerini değiştirebileceğimi sanırdım.
Perdeleri çekili bir odada,
Saatin hep gece ikiyi göstereceğini;
Yağmur damlalarının
Üstü açık otomobillere asla değmeyeceğini düşünür;
İnanırdım.
Ne kadar çok su içersem,
O kadar iyi yüzebileceğimden;
Binlerce balonu şişirip birbirine bağlarsam
Dünyayı gezebileceğimden emindim örneğin.
Gitar sesinin, gitaristin ağzından değil de
Gitardan çıktığına kimse inandıramazdı beni.
Her sabah uyandığımda
Hep aynı yerinde bulacağımı sanırdım herkesi.
Babam mesela,
Tıraş olmak için ayna karşısında olacak;
Annem, sessizce saçlarını tarayacaktı.
Geçen yıl alınan pantolon,
Doğum günümde hediye edilen kırmızı tişört
Gelecek yıl da tam olacaktı.
Ben büyümeyecektim aslında,
Dünya küçülecekti.