5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1893
Okunma
Hoşgörü bahçıvanı, dostluğun dergâhında,
İşleyip gönülleri, bahçe-i dergâhına.
Birer gülfidanı diker gibi ihtimamla.
Gönüllere işledi, mesnevide sabırla.
Huda vergisi zekâyı ilmiyle hars eden,
Yüreklere sevgiyi de katarak zerk eden.
Dünya kapısını imana giden yol eden.
Yürekleri kötülükten saklayan, nur eden,
Aşkın en güzelini Yüce Mevla’ya verip,
Hazreti Muhammed’in yüce sırrına erip,
Yaratılanı yaratandan ötürür sevip;
Dostluğu yüreğe veren, imanı hoş edip,
Canlara yaren olup, rabbinin kulu oldu.
Dergâh kapısında, dertliler huzuru buldu.
Dostluğa aldı, gönül bağına giren kulu.
Her yürek, onun divanında hoşgörü buldu.
Sentezledi, madde ile ilahi manayı.
Nakışlayıp işledi gönüllere Huda’yı
Hediye bıraktı ol Mecalis-i Seba’yı
Mekân eyledi bütün erenlere Konya’yı.