VUSLATIN SIRATI

Gece sabaha kadar sayıkladım adını
Mahşere tehir ettim gönlümün muradını
Ayaklarım bağlandı firkatin zinciriyle
Geçemedim bir türlü vuslatın sıratını

MECNÛN MİSALİ

Yüreğim Leylâ diye seni tanıyor gülüm!
Gönül lâle devrini her gün anıyor gülüm
Şimdi Mecnûn misali uzağına düşmüşüm
Yüreğim bir yanardağ, canım yanıyor gülüm!

BEYHUDE

Akıbetin ölümdür, istersen yüzyıl yaşa
Unvanlar fayda vermez; beyhude ağa, paşa
Uçurumlara saptık yolların encamında
Pişmeye ramak kala soğuk su kattık aşa

GECELER ANLAR BENİ

Yıldızlar sırdaşımdır, geceler anlar beni
Hasretinden tutuşan heceler anlar beni
Gece uyku bilmezim, gündüzün uykudayım
Bir sen anlayamazsın, niceler anlar beni

ŞEHİTLER UNUTULMAZ

Destan yazar yiğitler, mübarek kanlarıyla
Yurda bedel öderler, muazzez canlarıyla
Her şey unutulsa da şehitler unutulmaz
Hafızalarımıza kazınır şanlarıyla

NEDAMET GÖZYAŞLARI

Ya yaptıysam beyhude, aşkıma kördün gülüm!
Kapattın kapıları, zincirle ördün gülüm!
Nedamet gözyaşları boğacak bir gün seni
Zamansız çekip gittin, neyimi gördün gülüm?

M. NİHAT MALKOÇ