Ana vatanımsın baba yurdumsun
Ruha gıda veren bitki örtümsün
Hem tesellim benim hem de derdimsin
Aşığım ben sana güzelim Konyam

Çok yerler dolaştım çok şehir gezdim
Yıllarca gurbette canımdan bezdim
Tırnaklarım ile toprağı kazdım
Senden alasını görmedim Konyam

Köyde hem okudum hem çoban oldum
Genç yaşımda birçok hülyaya daldım
Yine ekmeğimi ben sende buldum
Yaşadığım yersin sen güzel Konyam

Yaşım on dört idi gurbete gittim
Yaban elde otel hanlarda yattım
Seni unutmadım hep ziyaret ettim
Kursağımda aşım çorbamsın Konyam

Evim barkım yuvam buradadır burda
ALLAH kullarını bırakmaz darda
Bereket var yazda kışında karda
Yaşadığım köyüm şehrimsin Konyam

Köylerde muhabbet sohbet başkadır
İşleri çok zordur ekmek taştadır
Ayağında çarık başında şapkadır
Çalışkan insanlarına aşığım Konyam

Kitaba sığmıyor ismin satırların
Dünyaca ünlüdür ULU yatırların
Âşıklar otağıdır güzel meramın
Selçuklu başkentim güzelim Konyam

Yöreye has konuşulur dillerin
Şalvarla salınır tüm güzellerin
İsmine yakışan belde köylerin
Buğday ambarısın sen güzel Konyam

Alaattin tepen var ünlüdür ünlü
Bütün şairlerin sendedir gönlü
Parklar bahçelerin çiçekli güllü
Mevlana şehrisin sen güzelim konya

Ozan İsmail’im de sever Konyayı
Aşık pansumanla sarar yarayı
Yazın özler soğuk sulu yaylayı
Senin her şeyine aşığım Konyam


İsmail Detseli 28-10-2001 Konya