Firavun çoğaldı, Musa gelmiyor
Birleşti zalimler, aman vermiyor
Siyaset toz duman, millet görmüyor
Hatır,gönül sayan, adam kalmadı!

Hak ile batılı koydum yan yana
Bulamadım hakkı, kıydılar cana
Kalmadı bir yargıç, haktan yana
Hüküm veren, adil hakim kalmadı!

Temkini elinden, sırrı dilinden
Haksızın ardında, gitme peşinden
Dertli bir şiir yaz, oku gönülden
Kötüyü hicveden, ozan kalmadı!

Ser verip şaşmayan ozanlar nerde?
Çare olmaz ülema, onca derde
Yanlış fetva veren alimler sizde
Hakkı hak hakim bilen kalmadı

Alkış tuttu haylaz, herifin biri
Onca yıldır bizde gideriz geri
İsrafla savrulan devlet-in malı
Haram-ı helal-ı bilen kalmadı!

Hani yüce divan, niye kurulmaz?
Yolsuza hesap neden sorulmaz
Fakirin derdine çare bulunmaz
Yoksulu, fakiri bilen kalmadı

Ayaklar altında görsen milleti
Yakama yapıştı nifak illeti
Reis dedik, reva gördü zilleti
Sofralara bağdaş kuran kalmadı

Ekranlar şükür diyen imam dolu
Unuttuk vallahi hem sağı hem solu
Ah çeker bir garip gözleri dolu
Gerçekten sızlayan, vicdan kalmadı

Öldümü bu millet, nedendir bu hal?
Soygunlar planlı, yap işlet devral
Kalmadı tutacak elde bir tek dal
Hazine soyuldu, zikke kalmadı

Klarnet çalanı bak gör serhat da
Hakimler dizilmiş durur kıyamda
Cübbesi yakışmaz kambur sırtında
Adaletle hükmeden hakim kalmadı

Gönüller hoş değil, yürek sızılı
Hırsız olmayandan, hırsız azılı
Yüze bakın hele, müslüm yazılı
Hak ile hükümran, rical kalmadı

Fetva verir hoca, korur hırsızı
Yılışıp gülenler, çağın arsızı
Bırak gitsin gayrı, sevme kansızı
Adaletle hüküm veren kalmadı

Ahkam keser onca liboş ağalar
Rüşveti yiyerek öne yatanlar
Devleti’ni gammazlayıp satanlar
Vatansever yiğit bitti kalmadı

Kul Seyyah, ayıplar, çatar arsıza
Hakkı hak bil yolundan cayma
Bakıp görmeyeni, insandan sayma
Dilsiz şeytan çoktur, yiğit kalmadı

Tahsin Şahin (Kul Seyyah)