Düşlerimin gerçeğini sardım bir mendile
El açtım, yokluğun yarım kalmış duvarında
Yollar açar mısın, bağrını
Dindirir misin?
Sabaha yakın bu ağrıyı

Buluştuğunda saçların ak güvercinle
Kaldıysan tek başına,
Çiçeklerini toplayıp vereceğin yoksa
Bıktınsa durağı olmayan yollardan
Anne, sar beni bu gece, bırakma.

Ağlıyorsan, aç kalmış, açık kalmış yarınlara
Umut olsun, bir mendil alsana
Saatlerin hüznünü silersin pencerende
Umursamazlığında durur dünya.
Anne, sarsana bu gece, bırakma.

Sır gibi içimde sarmaşık oldun dolandın
Çözemiyorum düğümlerini
Şairin ızdırabı gece başlar derler
Mevsimsiz yağmur gibi düşer kalemler
Ne geceler bitti ömrünün
Siyah sayfalarında günlere düşen
Hiç kimse değil
İçimdeki serseri.
Vaktinden önce gelen bir yaşamdın
Vakitsiz biten gözyaşlarından

Düşlerimin gerçeğini sardım sarmaladım.
Kaldırdım rafa.

M.Ö./2008
kahramanmaraş