Porsuk çayı yanında, sabah Eskişehir’de
Oturmuşum kafeye, seni bekliyorum ben
Bir başıma kalmışım, bu koskoca şehirde
--- Bitmeyen hasretine, hasret ekliyorum ben
--- Oturmuşum kafeye, seni bekliyorum ben

Bir hüsnü kuruntuyla, ruhumu hüzün kaplar
Yalnızlığım çoğalır, içime hançer saplar
Ümitsiz çaresizim, sensiz tutmaz hesaplar
--- Haber gelir mi diye? Boşa yokluyorum ben
--- Oturmuşum kafeye, seni bekliyorum ben

Bir çay getir diyorum, bana bakan garsona
Kurduğum hayaller hep, kavuşmak için sana
Ve ulaşmak adına, seninle mutlu sona
--- Bir sevda bahçesinde, gülü kokluyorum ben
--- Oturmuşum kafeye, seni bekliyorum ben

Dudağımdan dökülen, yalnız senin adın bak!
Gönüllere sığmayan, sevgime bir ışık yak
Al götür özlemini, vuslatla kalbime ak
--- Sana masum duyguyla, aşkı saklıyorum ben
--- Oturmuşum kafeye, seni bekliyorum ben

Yazdığım bu şiirler, her şeyin bir kanıtı
Gel yıkma yüreğine diktiğim şu anıtı
Uzatma itiraf et! Vereceğin yanıtı
--- Sol yanımda dinmeyen, dertle tekliyorum ben
--- Oturmuşum kafeye, seni bekliyorum ben

Biliyorsun bir tutmam, varlığını herkesle
Rengârenk çiçeklerle gönül hanemi süsle
Sevmek Vefa’ya özgü, sende böyle his besle
--- Günahım varsa tövbe ile aklıyorum ben
--- Oturmuşum kafeye, seni bekliyorum ben
03. 03. 2018