beynim kulaklarımdan akıyor
söyleyemediklerimi biriktirip
sade bir törenle topraga veriyorum
agladıgımdan beri aklımın ucundan gecen her düşünceden korkuyorum,
yeniden aglarım diye..
alkol kokan satırlardan sıkıldım
bir sigara yaksam
icime cekemedigim her acının ustune toprak atsam istiyorum
karanlık olsun,
ama bana dokunmasın diyorum
aglıyorum
dünden beri kimseye söylemiyorum
uyuyorum
gozlerim kan canagı
nobete dikilmiş yeşil uniformaları icinde denizci cocuklar
ben beyaza bürünmüş bir dunya bekliyordum
bunun bir geri dönüştürme dügmesi olmalı
hala aklımın ucundan gecenlere anlam veremiyorum

yarim..
söyleyemedigim her kelimenin sorumlusu olarak görme beni
senden ayrıldıgımdan beri üstlendigim her suctan idam yedim..
asılacak kac dar agacı var bilmiyorum
verebilecegim daha kac can var?

bakışlarına tutunup ucmak istiyorum
oysa
hala haber degeri tasımıyor
aşkını ve ona ait ne kadar kelime varsa sahilden denize bırakan balıkcının
bir daha suya acılmamak icin ettigi yeminler..

bunun bir acıklaması olsun diye gorustugum butun bilirkişiler
ya cohk mesguller..
yada daha sonra bana geri donecekler..
yalan..
rotası buzdagları kaplı geminin seyir defterinden dahamı acıklıdır şimdi
ertesi gunleri ertelenmiş bir adamın günlüğü?