DOLUNAY GÜZÜ

El izini öptüm az önce kirik biblomdaki
Hani sen yapıştırmıştın
Hatırlıyor musun?
O kırık biblo gibi bin parća yüreģim
Tüm pişmanlıklarım sana çıkıyor
Her hayalim seni arıyor
Sen akıldın,ben aşk
Sen yalandın, ben gerçek
Sen hiddettin, ben sükunet
Önce sağduyuyu kaybettik
Sonra birbirimizi yitirdik
Giderken bıraktığın mektubun çalınıyor şimdi
Hicran yankısı hatiralar dehlizime
Tevhidi aksetmiyordu kalemin
Yaprak esmiyor şimdi düşlerimin anılar menzilinde
Tarih düşmüyor, takvim yapraklarından
Senden artakalan hiçliğimin sessizliğinde
Karanlık rüyalarım,sensizliğimin aglayan iç yüzü
Bir sükutu hayal,hüsran yarası
Seninle yaşadıklarım,ardısıra yaşayamadıklarım
İcimde bir sona ermişlik dolunayın güzü
Çırılçıplak kalıyor yüreğimde Kamburlasan diygularım
Yalınayak şaha kalkıyor içimde hayal kırıklıklarım
Bu sen deģilsin gördüģüm
Belki de hiç olmadın
Ben kendimi aldattım
Sen yokmuşsun gibi işte öylesine
Pınar DOLUDENİZ