artık acıları yargılayabilirim
mesela
bir yüz çizebilirim tebessümlü
sadeliğin yüzlercesi ile
çözebilirim gencecik saflığı
ve
bir sorunun yanıtı olarak
akıl rüyalarında belli belirsiz eşelenebilirim.
mahkum edebilirim dengeyi
içindeki denize açılmış balıkçılar gibi
dalga köpükleri taşıyabilirim çırpınışlara
duyabilirim
uğultuların gece ve gündüzünü
ardı sıra uyanabilirim
isyanın şenliğine





fısıltılar
ah şu fısıltılar
her biri gizliden gizliye
ihtilal kavuşmasındalar
bekliyordum
yorgun bir sevincin zindanını terk etmeyi
aslında en çok da içimdeki yerde
iç dökmeye inanmıştım
aynı zamanda
sahiplenmiştim
defolu sardunyaları
yaprakları
parıltısız bağışlanmış masumiyetti.
her biri
dua ile
emre riayet etmişti
sarmışlardı
kuytuda açan toprak özlemlerini
demek ki zaman var daha
demek ki son sözü hıçkıramadı kalbim daha






.....