![]() ÖLÜME DOKUNMA
sakın ha!
söz verici olma yorulursun söz dinleyici ol eller üstüne tutulursun latif olan benimdir deme üzülürsün benim olan latiftir de kadirşinas olursun aynı espriye defalarca gülmez insan ama aynı acıya defalarca ağlar özlemi ve öznesi olmayan bir zaman sürecinde dudaklarımızda kuruyor sevdalar vavelyalar dudaklarımızda kuruyor önceliklerimiz mi değişti önemsediklerimiz mi ne kaldı ki bize yadigar anımsanacak ne kaldı kavuşmaları ertele melankolik oluşumları da gözlerin hicran görsün fizan masaya yatırıyoruz dağılmışlığımızı tele diziliyor umutlar bir meczup yele bir zamanlar adını koyamasak da aşktı çamlıcadan denize bakmak üsküdardan kız kulesine volta atmak aşktı şimdi! aldırmıyoruz ecelin yakınlığına gizliliğine açıklığına aldırmıyoruz an çakal tükürüğü an martaval sülüğü sultasız isyanlar yaftasız iskânlar siz yine çağırın cancağızlarınızı iki de bir kırdıklarınızı çağırın bazen yaşamak en acımasız bir ölüm biçimidir ölüme dokunma bana da bir daha sen kimsin diye sorma |
...........................................................................................M. Kemal ATATÜR