Bekliyoruz seni yiğit Mehmedim,
Düşmanın belini kırmadan gelme.
Milletin balası kalmasın yetim,
Hainle hesabı görmeden gelme.

Evinden yurdundan sürgün olanlar,
Senden imdat bekler sessiz yığınlar.
Yollarına adanmışken kurbanlar,
İtin defterini dürmeden gelme.

Gönüllerde sevgin dillerde dua,
Sana emanettir bu kutlu dava.
Ya Allah diyerek kolları sıva,
Kalleşleri yere sermeden gelme.

Burda yollarını bekleyen kadar,
Unutma orda da bekleyenin var.
İnlerine girseler de alçaklar,
Alnının çatından vurmadan gelme.

Mazlumlar bilirler Yunus sözünü.
Zalimlerde görsün Yavuz yüzünü,
Sona ersin gariplerin hüzünü,
Sakın, yarasını sarmadan gelme.

Şehitlik makamı en yüce kürsü,
Duacıdır sana İzmiri Karsı.
İnsanım diyene insanlık dersi,
Ne olursa olsun vermeden gelme.

Orta Doğu coğrafyası kan gölü,
Şu İslam Alemi yaşayan ölü.
Barışı tesis et kardeşlik gülü,
Vahdet goncasını dermeden gelme.

Narasıyla koparırken velvele
Ecdadın nam saldı yedi düvele.
Ezilenler ile verip elele,
Kardeşlik harcını karmadan gelme.

Ta Bilge Kaandan bu güne kadar,
Adalet timsali bu ulu çınar.
Kızıl elma Türkün ülküsinde var,
Afrine otağı kurmadan gelme.

Afrinden aşağı in Medineye,
Muştular götür o kutlu nebiye.
İhlas ile fatihayı hediye,
Okuyup bir selam vermeden gelme.

Tarih senle şeref bulur Mehmedim,
Bastığın yer yurdun olur Mehmedim.
Dönsen bile izin kalır Mehmedim,
Her yere Türk mührü vurmadan gelme.