Hayat senin yükün öyle ağır ki,
Okkasıyla gelse hafiftir dağlar...

Bir mazlum ahını duysa yüreğim,
Gözümden kanlı yaş acıyla çağlar...

Nice yiğitleri mezara gömdün,
Önünde diz çöktü asırlar çağlar...

Benim deyip;konaklarda yaşayan,
Beli bükük gitti beyler ,ağalar..

Bir mavi boncuğu verip gülersin,
Sende vefasızlar hep gönül eğler...

Bin katre-i zehri verdin gönlünce,
Senden vefa görmez ölüler sağlar...

Bazen tufan olur; yere yağarsın ,
Hışmınla devrilir nice otağlar...

Nice çiçeklerin boynunu büktün,
Mihnetinle çöle döndü şen bağlar...

Hep güçlüden yana kucak açarsın,
Verdiğin mihnetler garibi dağlar...

Bir gün gülem dedim; hep yanılmışım,
Söndü umutlarda kutlu çerağlar...

Acep bir gün bana güler misin sen.?
Gider mi gönlümden uzlet merağlar...

Bin ah çeker gönül; mihnet zillettir,
Ağlar gönlümde ki sevgiler ağlar...

Musa DOĞRUER(Teslimi)
05 ekim 2015