Şiddetli
Enkaz yıkıntılarının çığlıkları
İçimizde büyürken
Beynimizi madara eden
Cahillerle ruhumuz ezilirken
Caddeler
Yoksulluğun zifiri gecelerini
Acılı yüreğimize nakış nakış işliyorduk.

Kuşların cıvıldayışlarıyla
Aydınlanan günlerimizle
Bir hançer gibi
İçimize saplanan vurucu bakışlarımızla
Arzuların ortasında
Üşüyen sancılı bedenimizle
Gökyüzünün asi şahitliğiyle kayboluyorduk.

Büyüdüğümüz topraklar
Artık yüzümüzü buz kesiyorken
Bir annenin kucağındaki bebek
Yürekleri sızlatıyorken
Barış hamleleri bile
Ülkemizde mutluluk vadetmiyordu.

Vatan millet uğrunda
Canımızı dişimize takıyorduk.
Hayal şehrimizden
Ağır adımlarla uzaklaşıyorduk.
Hasreti yüreğimize
Damla damla serpiştiriyorduk.
Zavallı halimizle
Sabahlara kadar ağlayıp duruyorduk.
Biz yurdumuzun sevgisini
Doğumdan bu güne dek
Ayyıldızlı bayramızla alnımıza boyuyorduk.
Bugün
Yarın
Öbür gün de
Bu topraklar bizimle olacak
Güneşin kızıl tonu gökyüzünde belirecek
Ve
Umutsuzluğun kökünü kurutacağız o zaman
Az kaldı...

Mehmet Öksüz