“Yaz, abi yaz” diyor! Yazarım” ama”
Gönlümde “sevda” var, kardeş olamam
Sana can vermeye” hazırım” ama
Kadere razıyım “serkeş” olamam

Sen beni böyle bil, böylece tanı
Bu sevda kaplamış, sarmış her yanı
Seninle “Vuslat’ın” en küçük an’ı
Bir ömre bedeldir engel olamam

Seni, sayfa sayfa ve satır satır
Yüreğim, kalemim, dilim anlatır
Ne varsa şiire bir bir damlatır
Damlayıp göl olur” zerre” olamam

Bakışların derin, buğulu, puslu
Hem dilin sessizdir(!) hem gönlün uslu(!)
Tebessümün buruk, gülüşün isli
Başa “taç” etmeden “sevmiş” olamam

Ne zaman seninle gelsem göz göze
Sol yanım depreşir can düşer köze
Halimden bellidir gerek yok söze
Seni her gün görsem “görmüş” olamam

Usul usul çökmüş sevdan bağrıma
Lakin cevap yoktur içten çağrıma
Benim de birçok şey gider ağrıma
Ölürüm de seni “üzmüş” olamam

Sen “dost” de fark etmez, ama ben seni
Öyle “deli” sevdim, sevince seni
Bir seni özlerim, bir de buseni
Sana “can” olmadan “gülmüş” olamam