0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1934
Okunma
İçimizdeki hüzün rüzgârları
Göç etmeden
Karanlığın ahir yüzü
Yalın ayaklarla çizilmeden
Zavallı bedenlere gebe
İnsanlık yitirilmeden
Düş ötesi gecede
Vurun beni üşüyen nefesimden.
Umarsızca bu şehir
Sensiz sessiz sessiz ağlıyor.
Kurulan acemi dostluklardan
Bin ahla vazgeçiliyor.
Mutluluğun rengi
Kinci yarınlara artık tuz basıyor.
Hadi vurun beni
Acıların katledilmiş vuslatından.
Hanemdeki beyaz lambalar
Acı gözlerle kararırken
Katran zulüm nerden gelir
Asla bilinmezken
Hüzünler
Yetimlerin can evine kucak açarken
Gecenin onikisinde
Vurun beni rüyalarımdan.
Ah...
Sen giderken
Yüreğim sızım sızım sızladı.
Siyah yıldızların asi şahitliği
Yürekleri dağladı.
Her yağmur esintisinde
Geceme karanlık yazıldı.
Hiç düşünmeden
Vurun beni alnımın ortasından.
Mehmet Öksüz
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.