HANİ AŞKLAR ÖZGÜRDÜ..
HANİ AŞKLAR ÖZGÜRDÜ..
Başlamamış bir yaşamın eşiğinde Son kelimeler yapışıp kalırken dudaklarıma, Bir cümleyle bitsin istesem de bitiremiyorum Her şeyi geri sarıp, Dilim hiçbir şey söylememiş olsun istiyorum Beklentiler karşılıklı olunca, Olmadı atamadım ada haline gelmiş adımlarımı. Bu kez de yangın yeriyim Dilime yapışıp kalan kelimelerin, Her biri… Birer ateş topu olarak geri yutuyorum Benim hayattan beklentilerim neydi? Bir düşünüyor ve sonra başını sallıyorum. Avuçlarında sıktığım umutlarımı salıveriyorum Ve onların akıp gidişini seyrediyorum bir güzel , Dişlerini bir süre daha gösteriyorum Sonra dudakların yavaş, yavaş kapatıyorum Bakışlarım çok uzaklara düşüyor, Ellerime, avuçlarında hala yanıklar var Birde yüreğinde hissettiğim o çıtırtılar, Aldı benden her şeyimi Tüm benliğimi, yüreğimi ve yeşil kalan ne varsa. Geride kalan kuru gevrek bir dal Dokundukça ufalıyor, ufaladıkça da toz oluyor Hani aşklar özgürdü,? Hani sevdalar da özgürdü,,. Hele o bakışlara tutsaklık yakışır mıydı hiç? Hah özgürlükmüş ne özgürlükmüş ama İşte ben buna gülerim! Gündüz YAVUZ.. 10 Kasım / 2008 / |