![]() MEÇHULBir ırmak ki ahu-zarlar içinde Diyarı gurbete yol alır gider Şol hasretin nar-ı yürek içinde Sineyi bölerek meçhule gider ~Leblerin de buse çiçek açarken ~Vuslata erişir gönül naçarken ~Can sıladan diyar diyar kaçarken ~Dağları delerek meçhule gider Erguvanlar filiz filiz yeşermiş Sıklamenler yeşil yaprağa ermiş Yardan gayrı kor ciğeri deşermiş Bağrını dilerek meçhule gider ~Göçmen kuşlar sıcak yuva ararken ~Yağmurlar yaprağın saçın tararken ~Perpiller kederi derdi sararken ~Şol aşkı silerek meçhule gider Toprağın tenine çiserken haki Ayrılık badesin doldur ver saki Ömür bitip hakka yürürken ta ki Kadere gülerek meçhule gider ~Yıldızları höllük höllük elerken ~Al kundağa bulut,ları belerken ~Mengene çarmıha ruhu gererken ~Gözden yaş gelerek meçhule gider Ozanların sazı sözü atışır Şairin kalemi korsuz tutuşur Mısralar kağıtta naçar yatışır Demini alarak meçhule gider ~Yoksulun omzuna elem tünerken ~Gazel olup teni yere inerken ~Nazom’un gözünde feri sönerken ~Ruhunu çalarak meçhule gider Nafize |