Ne hayat ne insan sebebi başka
Uslanmayan nefsim bela başıma
Yönümü çevirsem dalacak meşke
Gençliğim yel olmuş bakmaz yaşıma
Uslanmayan nefsim bela başıma

Nasihat dinlemez ibretlik sözden
Çok çektirdi, canım yandı bu yüzden
Ne yokluktan anlar ne anlar azdan
Kanaat eylemez helâl aşıma
Uslanmayan nefsim bela başıma

Karartmış içini dünya hevesi
Hakka yönel desem yükselir sesi
Düşünmüyor birgün biter nefesi
Künyeyi yazarlar mezar taşıma
Uslanmayan nefsim bela başıma

Gözü yükseklerde dövünür durur
Kimseyi beğenmez övünür durur
Biraz fırsat bulsa azar kudurur
Bin türlü belayı takar peşime
Uslanmayan nefsim bela başıma

Kibir gurur desen haddinden ağır
Basîret kördüğüm tevazu sağır
Dünyayı sevdikçe ahretten soğur
Hep şer bulaştırır türlü işime
Uslanmayan nefsim bela başıma

Günler aylar yıllar geçip gidiyor
Derde acizliğim cana yetiyor
O koştukça bende tàkat bitiyor
Ak düştü saçıma kara kaşıma
Uslanmayan nefsim bela başıma

VEDAT ÜNAL/ ÇORUM 2017