0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1165
Okunma

ey gökyüzünde uçurtmasıyla
umut avlayan çocuk
bu şehrin rüzgarlarının ırzına geçiyor
baş döndüren gökdelenler
ondandır öyle keyfince salınamaz
piç esintilerin avuçlarında dolanan
göğü delen bakışların
ustasını ağlatan çıraktır artık
boynu bükük yıldızların
kendini aradığı gökyüzü
sabaha kadar döker içini
ışıklı hıçkırıkların arasında
yüzünü betona boyamış kente
alır başını gider göçmen kahkalar
kanatları katrandan siyah hüzünler çökerken düşlerine
sancılı toprakların yasını tutar
kıyıda köşede unutulmuş saksılar
kaybolanın kaybolduğunu bilmediği bu çağda
bütün yol haritaları
kocaman bir hiçliğe çıkar
ali rıfat arku
29/11/2017
istanbul
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.